همچو پروانه که می سوزم و در پروازم

گر توانی که بجویی دلم امروز بجوی

ورنه بسیار بجویی و نیابی بازم

نچنان معتقدم کم نظری سیر کند

یا چنان تشنه که جیحون بنشاند آزم

همچو چنگم سر تسلیم و ارادت در پیش

 تو بهر ضرب که خواهی بزن و بنوازم

گر به اتش بریم صد ره و بیرون آری

زر نابم که همان باشم ،اگر بگدازم

گر تو آنجور پسندی که بسنگم بزنی

از من این جرم نیاید که خلاف آغازم

خدمتی لایقم از دست نیاید ،چکنم؟